جوان نمونه كشور در سال 1383 كه اينك بر صندلي سرخ رنگ شوراي شهر پايتخت، مسووليت نمايندگي شهروندان تهراني را در پارلمان شهري به دوش مي‌كشد، بيستم خردادماه 1355 در شهرري متولد شده و با كوله باري از افتخارات ورزشي چهره‌اي شناخته شده در داخل و خارج كشور است. هادي ساعي كه دانش‌آموخته رشته تربيت بدني دانشگاه آزاد اسلامشهر است، اين روز‌ها با كار توامان شوراي شهر و پيگيري تمرين‌هاي ورزشي سخت پر‌مشغله است، * وارد پنجمين ماه از فعاليت سومين دوره شوراي اسلامي شهر تهران شده‌ايم. به عنوان يكي از اعضاي شوراي شهر پايتخت، اين دوره را چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟ - فكر مي‌كنم براي ارزيابي عملكرد شوراي سوم هنوز زود باشد. از طرفي بيشتر مصوبات شورا تا كنون طرح‌ها و لوايحي بوده كه از دوره قبل باقي مانده بود ولي در مجموع فكر مي‌كنم فضاي حاكم در شوراي سوم نسبت به دوره‌هاي قبل بهتر است. ديگر شورا با يك مدل و سليقه كار نمي‌كند و بستري براي اعضا با نگرش‌هاي مختلف ايجاد شده كه به اظهار نظر و فعاليت بپردازند. در دوره‌هاي قبل تقريباً هر طرح و لايحه‌اي كه به شورا مي‌آمد تصويب مي‌شد، چون آنقدر فضا يكدست بود كه اگر چيزي قرار بود تصويب نشود، اصلاً به شورا نمي‌آمد. اما در حال حاضر اصلاً اين طور نيست، الان نظرات تك تك اعضاء بر روي تصويب طرح‌ها و لوايح موثر است و اين رويه اگرچه كار شورا را براي بررسي و تصويب سخت‌تر مي‌كند، اما مسلماً به نفع مردم و شهر تهران است. * با اين همه به نظر مي‌رسد شوراي سوم نسبت به دوره قبل كمتر به چشم مي‌آيد. حتي به نظر مي‌رسد در مواجهه با طرح‌هاي بزرگ و ملي همچون سهميه‌بندي بنزين كه ارتباط مستقيم با كلان‌شهر پايتخت و شهروندانش دارد، به نوعي احتياط و انفعال پيشه كرده است. - خوب به هر حال اين مسايل خيلي در حوزه كاري شورا نيست، از طرف ديگر سهميه بندي بنزين اگرچه محتمل بود اما كمتر كسي از زمان اجراي دقيق آن خبر داشت. شوراي سوم هم فرصتي براي حضور و اظهار نظر كارشناسي در اين زمينه پيدا نكرد و ممكن بود ورود به اين مسأله جو رواني را تخريب كند. * اما فرض كنيم به عنوان مثال وزارت صنايع تصميم بگيرد توليد و تحويل خودرو را به يكباره افزايش بدهد، در اين جا شوراي شهر بايد بيايد و تدبير كند، مثلاً با نيروي انتظامي هماهنگ كند كه ميزان پلاك‌گذاري خودروهايي كه مي‌خواهند در تهران تردد كنند كنترل شود و با هر اقدام ديگري از اين دست. بحث سهميه‌بندي بنزين هم همين‌طور است. - البته شورا هم نسبت به سهميه‌بندي بنزين بي‌تفاوت نبوده است. مجريان طرح هم با گذشت چند ماه نسبت به نواقص و مشكلات آن آگاه شده‌اند. اما مسأله مهم اينجاست كه متأسفانه بخش قابل توجهي از شهروندان، بنزين را از سيستمي غير از سيستم سهميه‌بندي دريافت مي‌كنند و اين به افزايش فضاي دلال‌پروري دامن مي‌زند. اگر بتوانيم اين مشكلات را رفع كنيم و در تجهيز و گسترش وسايل نقليه عمومي بكوشيم، آن وقت محاسن سهميه‌بندي بسيار بيشتر از معايب آن خواهد بود. * به نظر مي‌رسد دولت با شهرداري در برخي زمينه ها همكاري نمي كند چرا شوراي سوم در اين زمينه راهكار جدي ارايه نمي‌دهد تا مثلاً‌ از حضور شهردار تهران در جلسات هيأت دولت به منظور رفع اختلافات دفاع كند و يا اينكه به طور جدي وارد مسأله مترو و مونوريل شود . - اين اتفاق افتاده است. شهردار تهران و رييس جمهور چه به درخواست اعضاي شورا و چه به درخواست نمايندگان مجلس بارها با يكديگر ديدار داشته‌اند و توافقاتي نيز حاصل شده است. در بحث مترو و مونوريل هم معتقدم با اينكه مونوريل هم مي‌تواند در سيستم حمل و نقل عمومي ما موثر باشد، اما به دليل وجود ساختارهاي مترو و استقبال خوب مردمي بايد تلاش‌ها بر روي تقويت مترو متمركز شود. در حال حاضر مترو مطابق استانداردهاي روز دنيا فعاليت مي‌كند و سرويس‌دهي بسيار مناسبي دارد، اما جوابگوي حجم مراجعان نيست. با اين همه مردم از مترو راضي‌اند و به استفاده از آن رغبت نشان مي‌دهند. شما نگاه كنيد در هيچ كجا نمي‌بينيد كه شهروندي گوشه‌اي از تجهيزات مترو را تخريب كند، اين حاصل ذهنيت مثبت مردم است. وگرنه يك اتوبوس نو كه وارد سيستم حمل و نقل عمومي مي‌شود، فرداي آن روز از قسمت‌هاي مختلف آسيب مي‌بيند چرا كه نوعي ذهنيت منفي باعث واكنش شهروندان مي‌شود كه البته اين مشكل هم فقط مربوط به اتوبوسراني نيست و ترافيك و مهندسي خيابان‌ها نيز موثر است. * بد نيست در اينجا به يكي از مشكلات كهنه تهران بپردازيم. با وجود اينكه شهرداري به طور جدي بافت‌هاي فرسوده را در اولويت كاري خود قرار داده است، اما خطري كه وجود دارد اين است كه به موازات نوسازي، ديگر س اختمان‌ها و به خصوص برج‌هاي تهران به سرعت فرسوده مي‌شود و به نظر مي‌رسد بايد يك عزم ملي براي رفع اين مشكل به وجود بيايد. - بله بحث بافت‌هاي فرسوده از فرط تكرار خودش فرسوده شده است. اين مسأله به طور جدي از سوي شورا و شهرداري پيگيري شده و جلسات متعددي در اين رابطه برگزار مي‌شود. در حال حاضر راهكار ما اين است كه شرايط را تا حد امكان ساده كنيم و تسهيلاتي را در نظر بگيريم تا شهروندان ساكن در بافت‌هاي فرسوده از مشاركت در نوسازي بيشتر استقبال كنند. اما اين معضل فقط با تلاش شهرداري برطرف نمي‌شود بايد بستر سرمايه‌گذاري بخش خصوصي و مشاركت شهروندان مهيا شود تا با در كنار قرار گرفتن چهار ضلع شهروندان، دولت، شهرداري و بخش خصوصي چاره‌اي براي اين مشكل قديمي انديشيده شود. * آقاي ساعي، به عنوان يك قهرمان جهان و يك ورزشكار مطرح كه پله‌هاي ترقي را در باشگاه‌هاي تهران طي كرده‌ايد و از نزديك با ورزشكاران و ورزش‌دوستان تهراني در ارتباطيد، در جايگاه يك عضو شوراي شهر‌، اقدامات شهرداري تهران را در حوزه ورزشي چگونه ارزيابي مي‌كنيد؟ - شهرداري تهران در قبال ورزش قهرماني و يا استعداديابي حرفه‌اي وظيفه‌اي بر عهده ندارد، شهرداري تنها بايد ساعت ورزشي شهر را بالا ببرد و زمينه‌اي فراهم كند تا همه شهروندان از كودك و پير و زن و مرد بتوانند با استفاده از فضاهای ورزشي شهري ورزش كنند. در واقع شهرداري با توسعه فضاهای شهري بستري فراهم مي‌كند تا شهروندان به ورزش بپردازند و به موازات آن فدراسيون‌ها و كميته ملي المپيك استعداديابي مي‌كنند. در حال حاضر هم اين رويه از سوي شهرداري تهران پيگيري مي‌شود و كارهاي خوبي در بخش مسابقات محلي انجام شده است. از سوي ديگر شهرداري تهران با پرهيز از ورود به عرصه تيم‌داري به تقويت ورزش‌ها و بازي‌هاي قديمي محلات مي‌پردازد. * با وجود اينكه از اولين دوره شوراها، پرهيز از نگاه و فعاليت سياسي جزو مهمترين شعارهاي اعضاي شوراي شهر بوده، اما به هر حال نگاه سياسي به شوراها رواج دارد. در اين ميان هادي ساعي يكي از چهره‌هايي است كه از سوي تريبون‌هاي بسياري به او حمله مي‌شود و دست به تخريب او مي‌زنند. ارزيابي خودتان از اين مسأله چيست؟ - همواره گفته‌ام كه با رأي خودم به شورا آمده‌ام و به هيچ شخصي و جرياني وابستگي ندارم. هنوز هم همان هادي ساعي هستم و هر جا احساس كنم منفعت شهر و شهروندان در آن است دست بالا مي‌برم و رأي مثبت مي‌دهم و هركجا كه احساس كنم حقي ضايع مي‌شود، وارد عمل خواهم شد. قصد پاسخگويي به هتاكي‌ها و توهين‌ها را هم ندارم.

به روز شده در : يکشنبه 18 شهريور 1386 - 18:21