يورش به مرزهاي ممنوعه

هنگامي كه دو سال پيش محمد باقر قاليباف با رفتن محمود احمدي‌نژاد به ساختمان پاستور به كرسي شهرداري تهران تكيه زد، سخن گفتن از راه اندازي مونوريل در تهران از سوي كارشناسان و مسئولان شهرداري كاري ناپسند قلمداد شد. اگرچه طرح مونوريل براي اولين بار توسط محمود احمدي نژاد رئيس جمهور ايران كه در آن روزگار از ساختمان بهشت و به عنوان شهرداري سخن مي‌گفت، پيشنهاد شد اما خيلي زود طرح احداث دويست و هشتاد و چند كيلومتري مونوريل در تهران غير كارشناسي دانسته شد و تنها 9 كيلومتر از آن از سوي شوراي شهر تهران تاييد شد. از آن روز بود كه در حوالي ميدان صادقيه پايه‌هاي عظيمي زده شد و تابلويي در جلوي آن كه خبر از احداث مونوريل تهران مي‌داد. اما خيلي زود اين طرح برچيده شد. هنگامي كه محمد باقر قاليباف به كرسي شهرداري تكيه زد اين طرح به مرور فراموش شد و راه اندازي مونوريل به عنوان يك وسيله حمل و نقل غير تخصصي براي تهران در پرده ابهام فرو رفت. مترو دوباره راه افتاد و ايستگاههاي مختلف از پس هم افتتاح مي‌شدند و مونوريل در دستور كار شهرداري جايي نداشت. حتي روزهايي كه دولت به بهانه‌هاي مختلف از دادن اعتبار به مترو طرفه مي‌رفت باز هم شهرداري تهران و در راس آن قاليباف براي راه اندازي اين پروژه گامي برنداشت. انگار مونوريل طرحي چنان توجيه ناپذير بود كه شهرداري حتي حاضر نشد اين طرح را به زبان بياورد. در واقع اين طرح به عنوان يكي از ابداعات شهردار قبلي تلقي شد و اغلب كارشناسان نيز بر اين امر صحه گذاشتند كه تهران مونوريل نمي‌خواهد. اما چه شد به يكباره شهرداري تهران تغيير رويه داد و در هفته گذشته قاليباف در اظهار نظري عجيب خبر از راه اندازي مونوريل داد. البته در اخبار و اظهار نظرهاي مختلف موضوع توافق بين شهرداري تهران و وزارت كشور به ميان آمده‌بود. از قضا وزارت كشور متعهد شد تا اعتبار مورد نياز مترو را به موقع پرداخت كند و شهرداري نيز مقدمات احداث مونوريل( البته حداقل 9 كيلومتر) را فراهم نمايد. شايد اين عجيب ترين موضوعي است كه شهرداري تهران در قبال آن تغيير موضع داده‌است و تمام اظهار نظرها از سوي مقام‌هاي ارشد شهرداري براي از ميان بردن سخنان شهردار پايتخت نيز ناكام مانده است.